منقبت : قال امام الاوّلين - كرّم اللّه وجهه : « انا آدم الاوّل ، انا نوح الاوّل ، انا ابراهيم الخليل حين القى فى النّار ، انا مونس المؤمنين . » يعنى ، منم آدم اوّل ، منم نوح اول ، منم ابراهيم خليل در آن وقتى كه انداخته شد در آتش ، منم مونس و غمگسار مؤمنان . مؤلف گويد : در مرآة الطّالبين مسطور است كه : « [ خلق ] 0162224 خ 0 2 خ كرد حقّ - سبحانه و تعالى - بعد از بهشت ، دوزخ به ششصد هزار سال ، ده هزار آدم پيش از خلق آدم صفى و عمر داد هر آدم را ده هزار سال . پس باز ميراند و خلق كرد بعد ايشان باز همچو ايشان ده هزار آدم و عمر داد هر آدم را دستور سابق ده هزار سال و پس خلق كرد بعد از آدمهاى مرتبهء اوّل و دوّم ، آدم صفى را . » بنابراين در زمان هر آدم ، نوحى است ؛ پس نوح اوّل بدين معنى صادق آيد . » مولانا عبد الرّحمن جامى - قدّس سره - گويد : عالم لطفى و عين جود و از روى يقين * ذات تو مقصود ايجاد دو عالم آمده بود بر آدم مقدّم معنيَت اندر ازل * نام سبقت گر چو 1162224 خ 0 3 خ بر حوّا و آدم آمده آدم اول تويى گر راست مىپرسى ز من * گر چو آدم از رهِ صورت مقدّم آمده صدق دعوى را در اين معنى خطاب بو تراب * شاهد است امّا ز هر اعيان مبهم آمده منقبت : قال امام الفاتحين - كرّم اللّه وجهه : « انا فتّاح الاسباب . » يعنى ، منم گشاينده و سبب گردانندهء سببها . منقبت : قال امام المتعبّدين - كرّم اللّه وجهه : « انا منشىء السّحاب . » يعنى ، منم پيداكنندهء ابرها . منقبت : قال امام السّابقين - كرّم اللّه وجهه : « انا مورق الاشجار . » يعنى ، منم برگ‌دهنده و سبزكنندهء درختان .